“Konfor düşünmeyi susturduğunda, kararlarımızı biz değil, yerimize düşünenler verir.”

Bir zamanlar Alâeddin’in sihirli lambası vardı. Lambayı ovalardınız, içinden bir cin çıkar ve sorardı: “Dile benden ne dilersen?” Bugün artık lambayı ovalamıyoruz. Bir ekrana dokunuyoruz. Karşımıza çıkan cinin adı yapay zekâ. Bilgi istiyoruz, veriyor. Yazı istiyoruz, yazıyor. Fotoğraf istiyoruz, üretiyor. Bir şeyi merak ediyoruz, araştırıyor. Karar vermekte zorlanıyoruz, seçenekler sunuyor. Hatta giderek bize cevap vermekle kalmıyor, bizim adımıza bazı işleri de yapabiliyor.

Peki gerçekten korkmamız gereken şey yapay zekânın bir gün insanlığı ele geçirmesi mi? Belki de soruyu yanlış yerde arıyoruz. Bugün için asıl dikkat çekici olan yapay zekânın insanları zorla teslim alması........

© İstiklal