Abaaaov! Millet, memleket ne hâllere geldi gardaşlar! Bizim Ankara’da bir mahalle kahvesi vardır, bilirsiniz. Hani şu camında “Tüpçü bitti, çaylar ocağın dibinde” yazan, önünden geçen kedinin bile kılık kıyafetine müdahale edilen yer. Geçen gün gittim oraya, oturdum şöyle köşeye. Bizim Mamaklı Hafız Mehmet, elinde TDK’nın kalınlığı taşa koysan taşın kafasını yaracak o resmi yazım kılavuzu, kara kara düşünüyor. Dedim, “Hafız hayırdır, hayalet mi gördün, yoksa belediye su saatine yine yüzde yüz bindirdi mi?”

​Hafız kaldırdı başını, gözler dört açılmış, “Abe Ramazan, yandık kurban olayım” dedi. “Ne oldu la?” dedim. “Hükûmet mi değişti?” “Yok,” dedi, “TDK yeni genelge yayınlamış. Artık ‘nörüyon’ demek, Türk Dil Kurumu Kanunu’nun 42. maddesinin fıkra bilmem kaçına göre ‘resmi lisanı tahkir ve tezyif’ kapsamına giriyormuş! ‘Nö’yün’ diyenlerin cümle içindeki yüklemleri teker teker asılacakmış!”

​Tövbe yarabbi! Güleyim mi ağlayayım mı bilemedim. Adamlar Ankara’nın o taştan, betondan, ayazdan sert ama yüreği yumuşacık şivesini almışlar, mahkemeye çıkaracaklar mübarek. Hâlbuki bizim Ankara ağzı dediğin şey sıradan bir lisan mıdır can? Değildir! O, ta........

© Haberton