“Ne tuhaf ömrümün sonuna kadar

Kelimelerle yaşamam

Ağaçtan çok ağaç sözünü

Denizden çok deniz sözünü sevmem”

1993 yılında yitirdiğimiz şair Sabahattin Kudret Aksal’a ait olan bu dizeler, içinde yaşadığımız çelişkileri bir kez daha anımsattı.

Kelimelere sığınmak...

Kelimelerle mutlu olmak...

Özgür yaşamaktan çok “özgürce” kelimesini sevmek;

Gerçeklerle yüzleşmekten çok, “gerçek” kelimesi ile eğlenmek;

Başarı kelimesini çok severiz örneğin ya da mutlu olmak... Bu tür kelimelerin sihirli bir çekicilikleri vardır.

Peki kaç tanemiz başarıların ya da mutlulukların hakkını verebiliyoruz.

Hangi birimiz, bunların altıda ezilmeden onlara egemen biçimde yaşayabiliyoruz.

Ömürler adanıyor düşlere...

Peki hangimiz düşleri elde ettiğimizde onların esiri olmadan yaşayabiliyoruz.

Kelimelerin simgeleştiği anlamlar ile yaşam pratiğimiz birbirinden o kadar ayrı ki...

Kim dürüst........

© Haber Gündemim