Η ψευδαίσθηση της απόλυτης ταχύτητας

Η γραφειοκρατία του χώματος

Το πιο περίπλοκο παζλ του κόσμου

Κάθε χρόνο, το διαφημιστικό περιτύλιγμα γύρω από το Ράλλυ Ακρόπολις επαναλαμβάνει τις ίδιες, σχεδόν στερεοτυπικές φράσεις. «Το Ράλλυ των Θεών», «ένας επικός αγώνας», «η τιτανομαχία του ανθρώπου με τα στοιχεία της φύσης». Είναι μια όμορφη, βαθιά ρομαντική αφήγηση, ιδανική για να γεμίζει δελτία τύπου και να δημιουργεί εντυπωσιακά βίντεο στα social media. Όμως, αν καθίσεις για λίγο στην άκρη του δρόμου, αφήσεις τη σκόνη να πέσει και απομακρύνεις τα κλισέ, η πραγματικότητα που απομένει είναι πολύ πιο πεζή, πολύ πιο σκληρή και, τελικά, πολύ πιο γοητευτική.

Το Ράλλυ Ακρόπολις, στη διαχρονική του ουσία, δεν είναι (μόνο) μια ιστορία για ήρωες που οδηγούν με τα μάτια να πετούν σπίθες και την αδρεναλίνη να χτυπάει κόκκινο. Είναι κυρίως ένας αμείλικτος, ψυχρός και απόλυτα τεχνοκρατικός διαγωνισμός διαχείρισης καταστροφών. Στα ελληνικά βουνά, κανένας οδηγός δεν «κατακτά» το περιβάλλον, όσο καλά προετοιμασμένος κι αν είναι. Το........

© gazzetta