Ancak asıl tartışılması gereken, transferde tek yetkili olmak istediğini kameralar önünde ifade eden ve bu yetkiyi alan Abdullah Kavukçu’nun, bu başarısızlığa rağmen hâlâ görevinin başında olmasıdır.

Galatasaray’daki anormallikler bununla da sınırlı değil.

Stadyumdan sorumlu yönetici Bora Bahçetepe… Stadın zemini uzun süredir tartışılıyor. Sonunda başkan, milli arayı fırsat bilerek zemini tamamen kazdırıp yenileme yoluna gitti. Fakat ortaya çıkan tablonun sorumluluğu tartışılırken, sorumlu yönetici hâlâ görevinde.

Liste uzatılabilir. Uzattıkça da maçın kendisinden kopup birkaç ayrı köşe yazısı yazmak gerekir.

Fakat burada çok daha önemli bir noktaya geliyoruz:

Galatasaray’daki yönetimsel anormallikler, artık saha kenarındaki kararlara da yansıyor.

Çünkü iyi yönetilmeyen bir organizasyonda, sorunların yalnızca yönetim katında kalmasını bekleyemezsiniz. Yukarıdaki plansızlık, aşağıda kararsızlık olarak karşınıza çıkar. Transferde alternatif üretemeyen anlayış, maç içerisinde de alternatif üretmekte zorlanır.

Ve işte tam burada Okan Buruk’un anormallikleri başlıyor.

Evet, kadro eksik. Evet, Osimhen yok. Evet, Galatasaray’ın oyun sistemi büyük ölçüde Osimhen’in özellikleri üzerine kurulmuş durumda. Osimhen olmadığında bu sistemin aksadığını artık herkes biliyor. Üstelik Osimhen’in özelliklerine yakın bir alternatif de alınamadı.

Peki hazır olmadığı, fiziksel olarak yetersiz olduğu görülen Deniz Gül neden ilk 11’de?

Taraftar bunu göremeyebilir. Biz göremeyebiliriz. Ama Okan Buruk‘un görmeme lüksü tok. Çünkü Deniz Gül’ü her gün antrenmanda gören kişi o.

Dolayısıyla Deniz Gül’le başlamak başlı başına yanlış bir tercih. Fakat asıl anlaşılması güç olan, bu tercihin yanlış........

© Fotospor