2027 Yılı Cumhurbaşkanlığı yıllık programında yer alan, kamuda maaş yapısının “görev, yetki, iş güçlüğü ve sorumluluk düzeylerine göre yeniden düzenlenmesi” hedefi, kamu emekçileri arasında geniş bir tartışma başlattı. İktidara yakın çevreler bu başlığı geleneksel bir “maaş reformu” müjdesi olarak sunarken, iktidarın bu konudaki sicilini ve geçmiş pratiklerini yakından bilen kamu emekçileri derin bir endişe taşıyor.

Son 25 yılda “kamu personel rejiminde reform” adı altında hayata geçirilen düzenlemelerin kamu çalışma rejiminde yarattığı tahribat düşünüldüğünde; bilinçli kamu emekçileri haklı olarak “Bu işte kesin bir bit yeniği var” diye düşünüyor.

Kamu emekçilerinin haklı şüphesinin en somut ve tarihsel kanıtı, 2011 yılında benzer bir “ücret adaleti” ve “sadeleştirme” vaadiyle ilan edilen 666 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (KHK) deneyimi ile yaşandı. Kasım 2011’de “Eşit işe eşit ücret” sloganıyla hayata geçirilen bu KHK, kamuda adalet sağlamak bir yana, mevcut hakları tırpanlayan bir araca dönüştürüldü. Kurumların kendine has uzmanlık ve çalışma koşullarından doğan ikramiyeler, mesai ücretleri ve ek ödemeler “eşitleme” politikası ile sınırlandırılırken, düşük ücretlilerin maaşını yükseltmek yerine yüksek tazminatlı çalışanların kazanılmış hakları aşağıya çekildi. Süreç........

© Evrensel