İşyerleri giderek daha fazla yaş çeşitliliği barındırıyor ve bu durum istisnai bir yapı olmaktan çıkıp kalıcı bir düzene dönüşüyor. Doğru kurgulandığında çok kuşaklı işyerleri, belirsizlik çağında önemli bir rekabet üstünlüğü sağlayabilir. Çünkü günümüz ekonomisinde asıl değer, ne yalnızca hızda ne de yalnızca deneyimde; bu ikisini birlikte kullanabilme becerisinde yatıyor.

Son dönemde yayımlanan kü­resel işgücü raporlarını okur­ken ortak bir tespit dikkat çeki­yor: çalışma hayatı artık yalnız­ca dijitalleşme, uzaktan çalışma ya da yapay zekâ başlıkları üze­rinden dönüşmüyor. Daha sessiz ama en az bunlar kadar belirleyi­ci bir başka değişim yaşanıyor. İş­yerleri giderek daha fazla yaş çe­şitliliği barındırıyor ve bu durum istisnai bir yapı olmaktan çıkıp kalıcı bir düzene dönüşüyor.

Bugün birçok organizasyonda kariyerinin başındaki bir çalışan ile emekliliğe yaklaşmış bir başka çalışan aynı ekipte yer alabiliyor. Uluslararası kuruluşların değer­lendirmeleri, çalışma hayatın­da farklı yaş gruplarının aynı an­da daha uzun süre bir arada kal­masının giderek yaygınlaştığını gösteriyor. Aradaki yaş farkı bazı işyerlerinde birkaç on yılı bula­biliyor. Bu tablo çoğu zaman “ku­şak çatışması” başlığı altında ele alınıyor. Oysa mesele, kuşakların bir arada bulunmasından çok, bu birlikteliğin nasıl yönetildiğinde düğümleniyor.

Bu dönüşüm, tek bir ülkeye ya da sektöre özgü değil. OECD ve Uluslararası Çalışma Örgütü, birçok ekonomide ileri yaş grup­larının işgücüne katılımının art­tığını; buna paralel olarak işyer­lerindeki yaş dağılımının geniş­lediğini vurguluyor. Bu durum, farklı kariyer evrelerinin aynı ku­rumsal yapı içinde yan yana var olmasını kaçınılmaz kılıyor. Do­layısıyla tartışılması gereken ko­nu, yaş çeşitliliğinin varlığı değil; bu çeşitliliğin nasıl bir çalışma düzeni içinde anlam kazandığı.

Yaş çeşitliliği tartışmalarında kuşak etiketleri sıklıkla kolaylaş­tırıcı bir çerçeve sunuyor. Gençler hızlı, teknolojiye yatkın ve sabır­sız; ileri........

© Dünya