Şirketler artık yalnızca ürün, fiyat ya da kapasi­teyle rekabet etmiyor. Yeni dönemde asıl farkı, patronların dünyayı nasıl okuduğu ve şirketlerini nasıl yönettiği belirliyor.

Çünkü dünya değişirken önce iş modelleri değil, yönetim anlayışları eskimeye başlıyor.

Bugün birçok şirkette benzer sorunlar görülü­yor: Büyüyen ama dağınıklaşan organizasyonlar… Profesyonel yöneticiler alan ama kararları hâlâ merkezde tutan yapılar… Teknoloji yatırımı yapan ama verimlilik üretemeyen şirketler…

Sorun çoğu zaman strateji eksikliği değil; eski reflekslerle yeni dünyayı yönetmeye çalışmak.

Kontrol eden patron modeli zayıflıyor

Geçmiş dönemde başarılı patron modeli büyük ölçüde “her şeyi kontrol eden lider” üzerine kuru­luydu. Bu yaklaşım belirli bir ölçeğe kadar sonuç da üretti.

daha belirsiz hale geldi.

Bu nedenle patronun artık her şeyi bilen kişi de­ğil, doğru sistemi kuran kişi olması gerekiyor.

Yeni dönemde güçlü şirketler:

kişilere değil sistemlere,

günlük müdahalelere değil verilere,

patron refleksine değil kurumsal mekanizmala­ra dayanıyor.

Patronun her kararda bulunması gereken şirket­ler, bir süre sonra yavaşlamaya başlıyor.

“Ben bilirim” yaklaşımı artık riskli

Yeni dönemin en büyük tehlikelerinden biri........

© Dünya