Vanlı Kara Haydar’ın düğün görüntülerini izlerken benim de ilk dikkatimi çeken, herkes gibi, o inanılmaz altın yığını olmuştu. Gelinin üzerinde altınlar, bilezikler, setler, fanuslar içinde getirilen ziynet eşyaları… Sosyal medyanın sevdiği türden bir zenginlik gösterisi. İnsan bakıyor, “Vay arkadaş, nasıl düğün!” diyor ve geçiyor.

Fakat devlet geçmedi.

Çünkü bizim “gösteriş” diye baktığımız görüntüye MASAK başka türlü bakıyor. MASAK’ın dünyasında mesele altının büyüklüğü ya da düğünün ihtişamı değil. Asıl mesele, görünen servet ile kişinin bilinen ekonomik gücü arasında açıklanması gereken bir fark bulunup bulunmadığı.

Nitekim “Vanlı Kara Haydar” olarak tanınan Mehmet Fatih Tançalan hakkındaki soruşturmada Başsavcılık malvarlığının araştırılması için MASAK raporu istedi. Tançalan daha sonra “suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama” suçlamasıyla tutuklandı..

Tançalan, eşinin üzerinde görülen takı setleriyle bilezikleri satın almadığını, maddi durumunun buna yetmediğini, eski eşiyle devam eden mal paylaşımı ve nafaka davası bulunduğunu, yaklaşık bir yıldır nafaka dahi ödeyemediğini anlattı. Hatta düğün yapabilmek için arkadaşlarından borç aldığını falan söyledi. Dinleseniz üzülür yardım edersiniz.. O altınlar, “emanet”miş meğer.. Oysa altınları satan adam ifade verdi.. “…Sattım, paramı da aldım, faturamı kestim, vergimi de ödedim..” dedi..

Bundan sonrası savcının konusu… **

Fakat Van’daki o düğün bize başka bir kapı açtı. Ben de o kapıdan girdim ve şu sorunun peşine düştüm: Bir düğün, teorik olarak kara para aklamak için kullanılabilir mi?

Evet, düğün ve takı geleneği kötüye kullanılmaya son derece müsait..

Kara paranın en büyük problemi harcanamaması değildir. Kaynağının açıklanamamasıdır.

Bir kişinin suçtan elde ettiği büyük miktarda parası olduğunu varsayın. O........

© Diriliş Postası