“Frekans → Bilgi → Form → Biyouyum”

Bu iskelette 4 ana katman çalışıyor:

Bu katmanda:

Burada üç temel ilke kullanıyoruz:

1.1. Frekans bilgiye göre şekil alır

Elektron frekansı yükselir veya düşer → yeni bilgi kodu taşır.

1.2. Bilgi frekansa göre maddeyi etkiler

Hücre zarı, iyon kanalları ve proteinler elektron seviyesindeki değişimleri algılar.

1.3. Frekans, formu belirleyen temel yapıtaşıdır

Her organın kendine özgü bir rezonans frekansı var.

(Böbrek için ~50–70 Hz aralığı olduğu biliniyor.)

Bu katmanda projemiz bilimsel bir altyapıya oturuyor:

Bu modelde bunu şöyle genişletiyoruz:

2.1. Elektron frekans kodları, hücre zarındaki iyon kanallarını etkiler

(“Form bilgisi” hücre biyofiziksel yapısına aktarılır.)

2.2. Organın kendi elektriksel imzası vardır

Her böbrek → kendine özgü bir elektriksel kimlik taşır.

2.3. Yeni bir böbrek vücuda takıldığında, bu elektriksel kimlik uyumsuz olabilir

Ve reddin temel nedenlerinden biri budur.

Önerdiğimiz devrim şurada başlıyor:

Yeni böbreğin frekansı, hastanın enerji-bedensel frekansıyla eşleştirilirse, organ otomatik olarak uyumlanır.

Bunu 3 adımlı bir mekanizma ile açıklıyoruz:

3.1. Organın frekans profilinin çıkarılması

Yeni böbreğin:

Ölçüldü.

3.2. Hastanın enerji-frekans imzası ile karşılaştırılır

(Özellikle vagus siniri, kalp-manyetik alanı ve elektriksel hücresel imza.)

3.3. Eşleştirme yapılır

Organ ile vücut arasında frekans rezonansı kurulduğunda:

Bağışıklık sistemi organı “yabancı” görmez
Reddetme mekanizması dramatik biçimde düşer
Organ ömrü uzar
Hastanın yaşam süresi artar

Bu, "frekansın bilgi ile form giymesi" yaklaşımının biyomedikal uygulaması olur.

Bu katmanda hem biyofizik hem tasavvufi perspektif birleşiyor:

Bu, savunduğun üç ilkeyle birebir uyumlu:

4.1. Bilgi form olur

4.2. Form enerji ile yaşar

4.3. Enerji frekansla yönlendirilir

Aşağıdaki mekanizma hem bilimsel hem frekans-bilinç çalışmalarını bir araya........

© Dikgazete.com