Cuma günkü yazımda bu masalın diktatörlere karşı “Ezop dili” adında bir eleştiri üslubu yarattığını belirtmiştim.

Bu masal her ne kadar bir kölenin, efendisini felsefe ve mantık yoluyla mat etmesini ve cezadan kurtulmasını anlatır gibi görünse de aslında bütün insanlığa, özellikle de iktidar sahiplerine verilmiş bir “İNSANLIK” dersidir!

Ezop’un efendisi Ksantus, kendini dönemin en büyük bilgesi olarak gören, kibirli ve cahil biridir.

Her ziyafette, yaptığı yemekler hakkındaki öykülerle konukları eğlendiren kölesi Ezop’un kendinden daha bilgili ve zeki olduğunu gördükçe onu haksız çıkarmak ve cezalandırmak için “çelişkili veya ucu açık” emirler verir.

“Dil” masalı, Ksantus’un Ezop’u köşeye sıkıştırmak için kurduğu bu çelişkili tuzaklardan doğmuştur.

Ksantus bir gün, önemli filozofları, akademisyenleri ve asilleri evinde ağırlamak üzere büyük bir ziyafet düzenler. Ezop’u çağırarak ona “Pazara git. Paranın satın alabileceği en lüks, dünyanın en güzel, en faydalı ve en iyi yiyeceği neyse onu al gel ve pişirip konuklarıma ikram et” der.

Konuklarına da o gece “Dünyanın en iyi yemeğini ikram........

© Cumhuriyet