Özgür Özel'in büyük bir tantanayla startını verdiği kırmızı kart gösterme eylemi sert eleştirilere maruz kaldı ve hatta sosyal medyada alay konusu oldu olmasına ama, kişisel kanaatim, problem eylemin kendisinde ya da içeriğinde değil, daha derinlerde... Yoksa ülkemizdeki muhalefetin dağınıklığı göz önünde bulundurulduğunda, eleştirilerin aksine bu tür eylemlerin iktidardan muzdarip bütün kesimleri aynı hedef doğrultusunda birleştirme potansiyeli taşıması açısından (başarılabilirse eğer) iktidar için yıkıcı bir sonuç yaratabilecek kapasitede olduğuna inanıyorum.

Türkiye'nin her yerinde; sokaklarda, caddelerde, meydanlarda yolda yürüyenlerin, herhangi bir toplu taşıma aracında seyahat edenlerin, konser, şenlik ya da spor müsabakaları dahil iktidarın politikalarıyla mücadele eden insanların bulunduğu her yer ve ortamı kırmızı kartlarla kırmızı bir gelincik tarlasına dönüştürebilecek bir kapasiteye sahip böyle bir eylemin, umudu çoğaltması gerekirken tam tersi bir etki yaratmasının nedenini ise tartışmak gerekiyor…

Burada mesele, seçildiği ilan edilen eylem biçimlerinin etkisiz kalacağına/olacağına olan güvensizlik değil, zira hem ülkemizde hem de dünyada bunun başarılı örnekleri var. CHP yönetiminin 'iktidara kırmızı kart' gösterme eyleminin duyurulmasıyla birlikte kitlelere yayılan umutsuzluk ve alaycılık halinin, her biri etkili olabilecek ve iktidarı sarsabilecek potansiyele sahip olan önceki eylemlerin de berbat bir şekilde yönetilerek heba edilmesinin yarattığı kötü tecrübeye dayanıyor olduğu kanaatindeyim.

Bu hayal kırıklıklarının ve kötü tecrübelerin sebebi ise eylemlerin temelsizliği, yüzeyselliği, siyasetsizliği... Umudunu kaybetmiş ve yorgun düşmüş olan partililer ve geniş halk kitlelerinin aslında tam da bu tür bir mobilizasyona, ilhama, umuda ihtiyaçları var; ancak bunun başarılabilmesi için ön şart, kitlelere bir şeylerin değişebileceğini düşündürtmektir. Oysa bu tür eylemlerin örgütlenmesi ve yürütülmesi dahil olmak üzere, Özgür Özel liderliğindeki CHP yönetiminin hatalarla dolu iletişim yönetimi bunu başarabilmekten çok uzak... Başarısızlığın sebeplerine gelmeden önce ortada duran fiyaskoların ciddiyetine değinmek gerekiyor:

'Kırmızı kart' eylemini duyanların aklına muhtemelen ilk olarak Özgür Özel'in parti genel merkezinde bir grup arkadaşıyla toplanıp binanın ışıklarını yakıp söndürmesi gelmiştir. Susurluk skandalı sonrası başlatılan 'Sürekli aydınlık için bir dakika karanlık' eyleminin kitlesel düzeyde büyük ilgi görüp tepki örgütlenmesine yol açmasından esinlenildiğini düşündüğüm o eylem, birkaç gün bile sürdürülemeyerek son bulmuştu. Özel'in her hafta bir miting düzenleyeceğiz sözünü yerine getir(e)memesi ve görevden alınarak........

© Bizim TV