Önce Instagram’da bir Rus kadının paylaşımında dinledim bu şarkıyı…İtalya’da Como Gölü’nün görüntüleri üzerine yüklemişti…Adı “Come Vorrei…”Çok iyi bildiğim bir şarkı…Ta 1981’de dinlemiştim ilk defa.Ricchi e Poveri adlı bir İtalyan topluluğu söylüyordu.

KARARTILMIŞ GECE VEGÜNDÜZLERİN ŞARKISI

12 Eylül’ün karanlık günlerini aydınlatan şarkılardan biriydi.Sokağa çıkma yasaklarının olduğu, karartılmış gece ve gündüzlerimizin şarkısıydı.İşlerimizi kaybetme korkusuyla yaşadığımız günlerdi.Müzik bizi kurtaran şeylerden biriydi.Video kasetlerde ilk müzik klipleri başlamıştı.Korsan video filmler bizi dünyaya bağlayan en sevdiğimiz teknolojiydi.

12 EYLÜL’DE SIRRINIÇÖZEMEDİĞİMİZ ŞARKI

“Come Vorrei”, “Nasıl da isterdim” diye bitmekte olan bir ilişkiyi anlatıyordu.Neşeli melodisine rağmen aslında oldukça melankolik bir ayrılık ve özlem şarkısıydı.1980’lerin İtalyan popunda en romantik eserlerden biri kabul edilir.

ECE AYHAN OKUYAN BİRİBU SÖZLERİ SEVEBİLİR Mİ

Nakaratı şöyleydi:“Nasıl da isterdim sevgilim,beni benim seni sevdiğim gibi sevmeni.Bu hüzünlü akşamın sensiz geçmemesini.Gidip giden bu aşkın,güneşte eriyen kar gibi yok olmamasını…”Ece Ayhan, Cemal Süreya, Sezai Karakoç okuduğumuz yıllardı.Aslında genç snop edamızın dudak büküp tiye alacağı sözlerdi bunlar.Yine de seviyorduk.Gizli gizli seviyorduk Akdeniz şarkısının bu arabesk hüznünü…

YASAK SİYASETİN AYLAKBIRAKTIĞI DİMAĞIM SORUYORDU

Siyasetin yasaklanmasıyla aylak kalan zihnim, çok düşünüyordu o günlerde bu şarkıları sevmem üzerine…İnkâr edemediğim bir yanımdı bu Akdeniz arabeski benim.Çözemediğim bir muamma, bir çelişkiydi.Şarkının sözleri hüzünlü, ama müziği neşeliydi.Darbenin korkusu, baskısı, özgürlüklerimizi elimizden almıştı ama 1970 devrimcilerinin bağnaz kasaba ve mahalle baskısı kalktığı için zihnimizin bir yanı da özgürleşmişti.

BİZİ KURTARACAK OLAN İŞTEBU İÇGÜDÜSEL ÇELİŞKİYDİ

Bir yanımız hüzünlüydü ve korkaktı, ama bir yanımız da çok cüretkârdı; neşelenmek, eğlenmek istiyordu.İçgüdüsel biçimde hissediyorduk; bizi ancak bu çelişkili, ikiye bölünmüş ruh hâlimizin hayatta tutacağını.Aklımızda hapse giren efsane devrimcilerin sözleri vardı.“Hapse girdiğinde ilk vazifen hayatta kalmaktır…”

45 YIL SONRA AYNIŞARKI YİNE ÖNÜMDE VE

Aradan 45 yıl geçti.Kader beni........

© Bizim TV