Yapısalcılığın ne menem bir şey olduğunu ancak bir yapıda yaşayanlar bilir. Olaysız bir evrendir burası; zaman, akışından koparılıp eşzamanlılık içine kapatılmıştır. Yapıyı tehlikeye atacağı için değişim, dönüşüm gibi zamanın akışıyla ilişkili kavramlardan asla söz edilemez. Yapısalcı bir toplumda yerleşik sistemi temsil etmeyen ve yeniden üretmeyen eylemlere izin verilmez. Dilbilimci Saussure’e göre yapının tarihten koparılması şarttır, çünkü dilin incelenebilmesi için özerk bir yapı olması gerekir. Tarih, yapının işleyişini bozabilir. Bir yapının verili bir öğesi, diyelim ki bir nesne, diğer nesnelerle mevcut ilişkisi içinde “o nesne” olarak ayırt edileceği için mevcut düzen zarar görebilir. Parçaların karşılıklı ve eşzamanlı ilişkilerle oluşması, zaman öğesini, olayı, eylemi gereksiz kılacaktır.

Yapısalcı iktidar için sistem her şeydir, yasalarla koruma altına alınmıştır. Sistemin işleyişini riske atacak ne varsa gereksizdir. Saatler hep şimdiyi göstermektedir; toplum bir türlü geçmek bilmeyen bir zamanın içine kapatılmıştır. Gelmekte olan, sistem tarafından sürekli engellenir. Gelecekten, güzel günlerden söz edenler tutuklanır. Gelecekten söz etmek illa da gerekiyorsa, ancak distopik bir kurgu olarak bahsedebilirsiniz. Yapısalcı iktidar, dil (langue) ile söz (parole) arasında ayrım yapmıştır. Dil, sistemin derin yapısını, yerleşik değerleri ifade eder. Dil, kendi içinde ve kendisi için anlamlı bir........

© Birgün