Eskiden çocuk ağladığında anne “gel yavrum sarılayım” derdi, şimdi “al yavrum YouTube açayım.”

Yani mesele ekran değil aslında, mesele kiminle bağ kurduğumuz!

Dijital çağın bebek bakıcısı: Tablet teyze!

Evde bir sessizlik var, çocuk bir köşede ışıl ışıl ekrana bakıyor…

Anne mutlu: “Oh, sonunda biraz kendime vakit ayıracağım.”

Ama unuttuğumuz bir şey var:

O sessizlik, çocuğun sakinliğinden değil; yalnızlığından geliyor.

Çünkü o an çocuk “ekranla değil, biriyle” konuşmak istiyor aslında.

Ama eline aldığı şey bir insan değil, bir cihaz.

Tablet, bebek bakıcısı gibi davranıyor artık evde.

Adı: Tablet Teyze.

Yormaz, soru sormaz, sabrı taşmaz… ama sarılmaz da!

Ekranla büyüyen çocuklar “yüz” değil, “yüzey” görüyor

Bir zamanlar çocuklar “göz teması” kurmayı oyunla öğrenirdi.

Şimdi göz göze değil,........

© Analiz