Bazı insanlar mesleklerini seçer; bazılarını ise hayat, hatta kader seçer. Ermenistan'ın saygın orkestra şeflerinden Robert Mlkeyan'ın yaşam öyküsü de tam olarak böyle bir hikâyeyi anlatıyor. O, yalnızca bir şef değil, müziği dua, sanatı ise insan ruhuna ulaşmanın en güçlü yollarından biri olarak gören bir kültür insanı.

"Tanrı'ya bana müzisyen olma ve ruhani olanla buluşabilme yeteneğini verdiği için şükrediyorum." Bu sözler, Mlkeyan'ın sanat anlayışını özetlemeye yetiyor.

Bu yıl 65 yaşını geride bırakan maestro, Ermenistan'ın kalbi sayılan Yerevan'da dünyaya geldi. Anne ve babasının özenli eğitimi sayesinde müzik okuluna kabul edildi ve keman eğitimi aldı. Ancak babasının en büyük arzusu, oğlunu bir gün senfoni orkestrasının şef kürsüsünde görmekti.

Mlkeyan'a göre hayatındaki hiçbir gelişme tesadüf değildi. Her şey ilahi bir takdirin, bir kaderin parçasıydı. Babası artık bu dünyada olmasa da, onu gökyüzünden yönlendiren görünmez bir rehber gibi hep yanında kaldı.

Bu yol onu Saint Petersburg Konservatuvarı'na götürdü. Opera, senfoni ve koro şefliği alanlarında aldığı üst düzey akademik eğitim, ileride kuracağı sanat yaşamının temelini oluşturdu. Ardından Ermenistan'a dönerek Gomidas Devlet Konservatuvarı'nda, değerli eğitimci Emin Haçatryan'ın öğrencisi oldu. Bugün bile hocasını anlatırken yüzünde beliren sıcak gülümseme, o yılların kendisi için ne kadar kıymetli olduğunu gösteriyor. Ona göre bu karşılaşma da hayatın sunduğu ilahi armağanlardan biriydi.

1992 yılında depremin yaralarını sarmaya çalışan Gümrü'ye davet edildi. Burada senfoni orkestrası ve oda korosunun yönetimini üstlendi. Kısa sürede yalnızca bir orkestra şefi değil, şehrin kültürel yeniden doğuşunun öncülerinden biri hâline geldi. Disiplini, yüksek sanatsal ölçütleri ve bitmek bilmeyen çalışma azmi sayesinde Gümrü Senfoni Orkestrası, 1993'te devlet statüsü kazandı. Maestro, 2000'e kadar orkestrayı yönetirken kentin müzik yaşamına kalıcı bir kimlik kazandırdı. Bugün hâlâ Yerevan'dan........

© Agos