Çalışanların maaş sohbetlerine, kredi kartı limitleri de eklenmiş durumda. Asgari ücret artıyor, bordrolar değişiyor gibi görünse de hayatın içinde tek ölçü birimi artık maaş değil. Market kasasında, akaryakıt istasyonunda, e-ticaret sitesinde karar verdiren bir unsur da kredi kartı limiti. Gelir, ayın başında yatan bir rakam. Limit ise ay boyunca hayatın idamesini sağlayan görünmez maaş. Kredi kartı limitleri, yeni asgari ücret olmuş olabilir mi, sorusunu düşünmemiz gerekiyor:

Artık hayatın tamamını resmî gelir, taşımıyor. Taşıyamadığı noktada da devreye kredi kartları giriyor. Kira, gıda, ulaşım, eğitim… Birçoğu maaşla değil, limitlerle dengeleniyor. Aylar ilerledikçe maaş, borcun sadece asgari ödeme tutarını karşılamaya yetiyor. Esas harcamanın ödenmesi ise geleceğe erteleniyor. Bu durum çoğu zaman bir tercihten çok, bir zorunluluk gibi. Çünkü gelirle gider arasındaki makas açıldıkça, kredi kartı bir ödeme aracı olmaktan çıkıyor. Gelir ikamesine dönüşüyor. Dolayısıyla çalışanlar, ne kadar kazanıyorum diye düşünmüyor, ne kadar harcayabiliyorum sorusunun yanıtı ile hesap yapıyorlar. Dolayısıyla harcayabildiği tutar, bankanın kişiye tanıdığı sınır kadar oluyor.

Limit artışı zam gibi algılanırsa

Bir çalışanın kart limiti arttığında yaşadığı psikoloji, çoğu zaman maaş zammından farksız........

© Yeniçağ