Gelecek hafta San Francisco’da toplanacak GitHub Universe’ün bu yılki teması “ajan çağı” ve geliştiricilerin birer orkestratöre dönüşmesi. Geçen yılki Universe’te duyurulan Agent HQ ise ilk duyurudan üç ayı biraz aşkın bir süre sonra, Şubat 2026'da kullanıma açıldı; abonelere Copilot’un yanında Claude Code ve Codex gibi ajanlar arasında seçim yapma imkânı veriyor.

Bana göre haberin ilginç yanı ajanların kod yazması değil, etraflarına örülen denetim. Geliştirici ajanları iş arkadaşı gibi yönetiyor: hangi ajanın hangi işi yapacağını, hangi erişime sahip olacağını ve hangi politikalara tabi olduğunu platformdan belirliyor. Ajanın ürettiği kod için kontrollerin ne zaman çalışacağına karar veren dal denetimleri, yapay zekâ erişimini ve ajan davranışını yöneten bir kontrol katmanı ve etkiyi ölçen bir gösterge paneli de pakete dahil. Oturum geçmişi paylaşılıyor ve işlemler merkezi denetim kayıtlarında tutuluyor. Üstelik ajanın ürettiği kodu insan görmeden önce bir inceleme adımı tarıyor. Yani yazılım dünyası ajanı serbest bırakırken denetimi ürünün içine gömüyor.

GitHub’ın kendi ekibi bile bu yolda. 50'den fazla serviste düzeltmeleri elle yazmak yerine ajan hattı kurmuşlar: ajanlar sorunu sınıflandırıyor, kodu araştırıyor, plan yazıyor ve taslak çekme isteği açıyor. Geliştirici artık kodu yazan değil, işi yöneten kişi.

Bu geçişin sessiz bir bedeli var. Sınıflandırma, ilk araştırma ve taslak kod, yıllarca genç geliştiricilerin mesleği öğrendiği işlerdi. Onlar ajana devredilirse çıraklık nereden başlayacak? Bu soruyu henüz çözmüş kimse görünmüyor ve Türkiye’nin planı da bu soruya doğrudan cevap vermiyor.

Şimdi aynaya dönelim. Türkiye Yapay Zekâ Eylem Planı 18 Ağustos 2026'da Resmî Gazete’de yayımlanan genelgeyle yürürlüğe girdi. Hedefler arasında ilk........

© Yeniçağ