Kastamonu Lahikası’nda söz konusu hadis-i şerifin (Allah için sevmek, Allah için buğz etmek) yerine, toplum olarak bilerek ya da bilmeyerek koymaya çalıştığımız ve devamında “el-iyâzü billâh” notuyla dikkat çekilen “Siyaset için sevmek, siyaset için buğz etmek” şeytânî kuralını esas kabul ediyorsak, ehl-i iman olarak bundan nasıl kurtuluruz ve doğru yola nasıl döneriz?

Siyaset, genel olarak toplumun işlerini düzenleme, yönetme sanatı ve bilimi olarak tanımlanır. Daha geniş bir bakış açısıyla ele alındığında, kaynakların dağıtımı, güç ilişkileri, karar alma süreçleri ve toplumdaki çatışmaların uzlaştırılmasıyla ilgilenen bir faaliyetler bütünü olması gerekirken, neden kalpleri ifsad ediyor, toplumda zıt kutupların oluşmasına yol açıyor ve ruhları azap içinde bırakıyor?

Siyaset, toplumun genel menfaatleri ve huzuru ön planda tutulması gereken bir alan iken, şahsi menfaatlerin ön plana çıkarıldığı ve gerçek anlamı ile görevi dışında........

© Yeni Asya