Ama aslında bu bir insanın hikâyesinden çok, bir duruşun, bir karakterin ve bir hayat anlayışının özeti.Bazı insanlar vardır; kalpleri ölçülemez. Onların yüreği ne bir terazide tartılır ne de kelimelere sığdırılabilir. İşte tanıdığım o insanın yüreği, dünyalar kadar genişti. Kırılmış, yorulmuş, hatta zaman zaman susmuştu ama asla küçülmemişti. Çünkü o, acılarını büyüten değil, içinde eritip olgunlaştıran biriydi.

Bu insan, maddi dünyanın cazibesini çoktan geride bırakmıştı. Malın, mülkün, geçici ihtişamın peşinde koşmak yerine manadan beslenmeyi seçmişti. Çünkü o biliyordu ki insanı ayakta tutan şey sahip oldukları değil, anlam yükledikleridir. Ve o, hayatına anlam katmayı başarmıştı.

Ailesine baktığınızda bunu daha........

© Yeni Ankara