expand_moreexpand_lessexpand_moreexpand_less
|
 |
JaureguizarGaliciaé |
Este ano pensei fortemente en Anne Carson para o Nobel e cumpriuse. Decepcionante. A Academia Sueca non me revelou un autor
Ernest Hemingway escribiu 'Fiesta' con 25 anos. Está protagonizada por un periodista que escapa de si mesmo xunto os amigos.
Un amigo, Fabián, é afeccionado á novela de areoporto. Dá clase na universidade de City Saint George. Compra bastante.
Hai libros que se contan paseando. Platón preferiu deitar os seus personaxes para que falasen mentres bebían con hedonismo.
Teño amigos arquitectos. Recomédonllelos. O secreto consiste en deixalos falar durante minutos sobre a súa importancia na cidade.
Esta semana deiteime con David Bowie. Enténdanme, estiven indo á cama coa súa música. En concreto, coa 'Triloxía de Berlín'.
Escríbolles dende a cociña, cunha pota no lume na que ferve ramen. Recende a aviso do outono. Escoito a Ruy Fukui, o disco 'Scenery'.
Este verán foi de comprar o pan ao saír do forno, volver á casa, baixar as persianas e vestir pixamas Ferucci, leves de elegancia e frescura.
Hai tres cousas eternas no universo: o tempo, os despistes e os Rolling Stones. Volveron este verán cun novo disco, 'Foreing tongues'.
A inocencia é coma eses nenos que se perden na praia. Un día de verán acaba extraviada e podes recuperala, pero é outra.
Non, non lin 'La bola'. O libro de Verdú sobre a señora da revista Jot Down. As fazañas bélicas dos xornalistas madrileños abúrrenme.
Un día de atrás atopei a Xesús Fraga na Coruña. Continúa sendo o mesmo, agora é o mesmo con barba. Pero non cambiou desde Lugo.
Pertenzo a primeira xeración de galegos que foi en numerosamente á universidade. Santiago contiña multitudes nos 80.
Ernest é máis Hemingway nos contos que nas novelas. Máis conciso, máis seco e máis brutal. A estela tras a lectura dun relato seu é máis longa.
Gústanme os libros que foron doutros lectores. Son descoñecidos aos que trato de achegarme a través das notas e os subliñados a lapis.
O meu avó de Bilbao limpaba os cubertos de prata para xantar. A súa familia gastara a fortuna xeración a xeración. El ignoraba a decadencia.
A noite na que Serge Gaigsbourg intimou con Jane Brirkin non pasou nada emocionante, pero si algo emotivo.
Søren Kierkegaard era reciamente contrario á pena de morte. Pero recoñecía que estaría á fronte dun pelotón para fusilar periodistas.
Levaba anos coa sensación de que me faltaba algo. Era unha sensación borrosa e indecisa. Xa a recoñecín: faltaba unha novela de Xosé Cid Cabido.
Cando era adolescente sempre me preguntaba o que había detrás de cada monte. A noite atopábame ás veces camiñando máis alá.
Ana díxome de poñer algo en Filmin. Convencina para ver 'O día de Peter Hujar': fotografía e efervescencia cultural no Nova York dos anos 70.
Lugo é a alma filosófica do país. Vai de Domingo Carvallo a Ramón Piñeiro e Celestino Fernández de la Vega, finado este hai corenta anos.
Álvaro Cunqueiro enfadouse unha soa vez na vida. Celestino Fernández de la Vega preguntoulle por que non escribía novela picaresca.
O cantante portugués Vitorino Salomé ten un disco chamado 'E eu que me comovo por tudo e por nada'. Está manchado de humor.
Falareilles de dúas fotografías de Ánxel Fole. Contoume un amigo que este ano se cumpren 40 anos do seu pasamento. Así que toca Fole.
Penso en Alonso Montero. Lémbroo co dedo índice sinalando o infinito, unha palabra eterna na boca e unha bufanda vermella de atrezzo.
Sabía que le interesaba el patrimonio desde que estudiaba arquitectura en A Coruña. Tres décadas más tarde es el responsable del presente y el…
Naipaul conta dun veciño que emigra. Todos choran. O barco sufre un atraso de días. El regresa. Volve a casa. Todos seguiran coas súas vidas.
login
who are we?
contact us
qosheapp
