“Ey kulum! Dünyada beni andın mı?"
Tâbiîn’in büyüklerinden olan Sâbit bin Eslem Benânî hazretleri, 737 (H.120) senesinde vefât etti.
Mümin, kıyâmet gününde Allahü teâlânın huzûrunda durur.
“Ey kulum! Sen dünyâdayken bana ibâdet eden kullarımla berâber ibâdet ediyor muydun?” diye sorar.
“Ey kulum! Dünyâdayken bana duâ edip yalvaran ve beni zikredip ananlarla berâber, sen de yalvarıp beni andın mı?”
“İzzetim hakkı için; beni zikredip andığın her yerde, ben de seni andım. Nerede duâ edip yalvardınsa kabûl ettim” buyurur.
“Müminin hiçbir duâsı geri çevrilmez. Karşılığı, ya dünyâda verilir, ya âhirete ertelenir veyâ günahlarına kefâret ve af sebebi olur” buyuruyor.
“Efendim, Allahü teâlânın en çok sevdiği ibâdet nedir?” diye sordular.
“Allahü teâlânın en sevdiği ibâdet, Müslümanların birbirini sevmesidir ki, bu haslet, îmânın da şartıdır zâten” buyurdu.
Abdüllatif Uyan'ın önceki yazıları...
