Bandırma’da oynanan Bandırmaspor - Amedspor karşılaşması, yalnızca sportif rekabetin değil; aynı zamanda Türkiye futbolunun yapısal sorunlarının da görünür hâle geldiği bir örnek olarak hafızalara kazındı. Karşılaşmayı deplasmanda takip eden bir gazeteci olarak ifade etmem gerekir ki, sahada oynanan oyunun ötesinde, tribünlerde ve maç sonrasında yaşananlar, futbolun birleştirici ruhuyla açık bir çelişki içindeydi.

Müsabaka başlamadan tribünlerden yükselen tezahüratlar, sıradan bir taraftarlık refleksi değildi. Açık biçimde ırkçı, hedef gösteren ve Amedspor’un sosyolojik tabanını doğrudan hedef alan bir dil hâkimdi. Amedspor’un ağırlıklı olarak Kürt taraftar kitlesine sahip olduğu gerçeği, bu söylemlerin yönünü belirleyen temel unsurdu. Kısa süre içinde sözler eyleme dönüştü; protokol tribününe atılan maddeler ve hakaretler, bu nefret dilinin sınır tanımadığını gösterdi.

Bu atmosfer maç boyunca değişmedi. Tribünlerdeki dil kesintisiz devam ederken, saha içindeki kararlar da tartışmayı büyüttü. Amedspor lehine çok net bir gol pozisyonunun sonuçsuz bırakılması ve ardından gelen........

© Tigris Haber