Yüzlerce Amedspor taraftarı gibi ben de sezonun başından bu yana tek bir maçı kaçırmadım. Bazen ekran başında, bazen statta, bazen deplasmanda… Ancak nerede olursak olalım değişmeyen bir gerçek var: Bu takım yalnızca bir spor kulübü değil; aynı zamanda kolektif bir duygunun, ortak bir dayanışmanın ve toplumsal bir hafızanın taşıyıcısıdır.

Dün alınan beraberlik, skor tabelasında belki eksik bir sonuç gibi görünebilir. Ama tribünlerde, ekran başında, sokaklarda hissedilen o duygu hâlâ dimdik ayakta. Çünkü bu hikâye hiçbir zaman sadece kazanmakla ilgili olmadı. Bu hikâye, birlikte hissetmekle, birlikte yürümekle ve ne olursa olsun o bağı........

© Tigris Haber