Yürürken adımlarımız şimdi adını taşıyan müze haline getirilen eve doğru götürdü. Avluda otururken serin ve ferah havası beni şiirlerini ilk okuduğum yıllara götürdü. 1975 yıllarıydı. Ankara’da lisede okuyordum. Hasretinden Prangalar Eskittim kitabını elime ilk aldığımda bütün şiirlerini bir solukta okumuştum. Sonra bir daha… Bir daha. Kitaptaki bütün şiirleri ezberlemiştim. Şiirlerin büyük bir direnç ve moral veriyordu. Damıtılmış acıları, kelimeleri oya gibi işleyerek ruhumuza yedirmiştin. 12 Eylül’ün karanlık yıllarında hafızama yerleşen, direnç aşılayan, umutsuzluğa yer vermeyen mısralarını tekrarlayıp durmuştum.

Birçok insan gibi ben de senin şiirlerinden öğrendim Diyarbekir Kalesini, Muğlalı........

© Tigris Haber