Η ανάπτυξη δεν μπορεί να χτιστεί με όρους του 2000
Η παραγωγικότητα στην Ελλάδα παραμένει σήμερα κοντά στα επίπεδα του 2000, δημιουργώντας εύλογα ερωτήματα για το πραγματικό μοντέλο ανάπτυξης της χώρας, τους μισθούς, τη μεσαία τάξη και κυρίως το μέλλον της νέας γενιάς .
Τα τελευταία χρόνια η δημόσια συζήτηση επικεντρώνεται κυρίως στους θετικούς οικονομικούς δείκτες. Ακούμε διαρκώς ότι το ΑΕΠ αυξάνεται, ότι η ανεργία μειώνεται, ότι η ελληνική οικονομία αναπτύσσεται και ότι η χώρα αφήνει σταδιακά πίσω της την πολυετή κρίση.
Και πράγματι, μετά από μια δύσκολη δεκαετία, η Ελλάδα παρουσιάζει μια εικόνα μεγαλύτερης οικονομικής σταθερότητας. Όμως πίσω από τους αριθμούς υπάρχει μια πραγματικότητα πολύ πιο σύνθετη - και βαθιά κοινωνική.
Γιατί σύμφωνα με τη μελέτη του ΙΟΒΕ για λογαριασμό του ΣΕΒ, η παραγωγικότητα της εργασίας στην Ελλάδα το 2024 παραμένει περίπου στα επίπεδα του 2000, ενώ η παραγωγικότητα ανά εργαζόμενο αντιστοιχεί μόλις στο 54% του μέσου όρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ανά ώρα εργασίας μόλις στο 43%.
Και αυτό αλλάζει ουσιαστικά τη συζήτηση για το τι σημαίνει πραγματικά «ανάπτυξη».
Γιατί μια οικονομία δεν μπορεί να στηρίζεται διαρκώς μόνο στην αύξηση της απασχόλησης ή στη βελτίωση ορισμένων μακροοικονομικών δεικτών, όταν δεν αυξάνει ταυτόχρονα την πραγματική παραγωγική της δυνατότητα, την καινοτομία, τις επενδύσεις και τελικά την ίδια την ποιότητα ζωής των πολιτών της.
Ανάπτυξη χωρίς παραγωγικότητα δεν μπορεί να κρατήσει για πάντα
Η αύξηση του κατά κεφαλήν ΑΕΠ τα τελευταία χρόνια δεν στηρίχθηκε κυρίως σε ουσιαστική βελτίωση της παραγωγικότητας, αλλά περισσότερο στη διεύρυνση της απασχόλησης και στην επιστροφή της οικονομικής δραστηριότητας μετά την κρίση.
Η ανεργία μειώνεται, αλλά ταυτόχρονα μειώνεται και η διαθέσιμη δεξαμενή εργαζομένων.Η χώρα γερνά δημογραφικά.Οι γεννήσεις........
