Μεσολόγγι 1826: O «αγώνας» για το σιτηρέσιο
Μέσα Οκτωβρίου 1825 ο πόλεμος στο Μεσολόγγι σταμάτησε.
Μέσα Οκτωβρίου 1825 ο πόλεμος στο Μεσολόγγι σταμάτησε. Ο Κιουταχής με τον στρατό του αποχώρησε στρατοπεδεύοντας οκτώ χιλιόμετρα μακριά από το ανυπόταχτο τειχί.
Οι υπερασπιστές του με πρώτο τον συντάκτη των Ελληνικών Χρονικών J. J. Meyer έφεραν πίσω τις οικογένειές τους από τον Κάλαμο. Μέσα σε οκτώ μέρες γέμισε το Μεσολόγγι από γυναικόπαιδα, από μητέρες, γυναίκες χήρες, οι οποίες στερήθηκαν τους άνδρες τους ή τα παιδιά τους κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της πόλης.
Ο Νικόλαος Κασομούλης περιγράφει την κατάσταση στα Ενθυμήματα Στρατιωτικά (τ.Β’, σ. 133):
«Ἅμα ἐσυσωρεύθησαν , καὶ ἄρχισαν νὰ τρώγουν τὸ ψωμί , εὐθὺς αἰσθάνθησαν τὸ βάρος οἱ διοικοῦντες καὶ ὅλη ἡ Φρουρά, πλὴν θεραπείαν δὲν ἐπιδέχετο. ὅλοι καὶ ὅλαι ἀποφάσισαν πλέον νὰ πεθάνουν μαζί, ἢ νὰ βλέπουν τὸν θάνατον (διότι δὲν ὑπόφερναν νὰ ἀκούγουν καθημερινῶς τὸν θάνατον μακρόθεν), ἢ νὰ λάβουν μέρος . Τοιαύτη ἀπόφασις συγγενική ἦτον ἀδύνατον πλέον νὰ ὀπισθοδρομήσῃ, διὰ νὰ ἔβγουν αἱ φαμιλλιαὶς ἔξω .
Αἱ θροφαὶ ἄρχισαν νὰ ἐλαττώνωνται, διότι ὅλαι αὐταὶ αἱ ψυχαί ζοῦσαν ἀπὸ τὰ περισσεύματα τῶν μερίδων· καὶ ὅσα ἄλλα εἶδη μᾶς ἔφερναν διὰ θαλάσσης , αὐθημερὸν τελείωναν.
Ἡ Φρουρὰ ἄρχισεν νὰ αἰσθάνεται τὴν ἔλλειψιν…»
Ο αγώνας για επιβίωση οδήγησε στον «πόλεμο» για το σιτηρέσιο [καθημερινή τροφή (μερίδες) των πολεμιστών]. «Οὕτως, ὁ πόλεμος ἀπομακρυνθείς πρός καιρόν,........
