Του Νίκου Νικολόπουλου

Η τουρκική απόφαση για τη δημιουργία δύο δήθεν «εθνικών θαλάσσιων πάρκων» στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο δεν αποτελεί περιβαλλοντική πρωτοβουλία. Αποτελεί πράξη γεωπολιτικού αναθεωρητισμού με «πράσινο» μανδύα και νέα απόπειρα μεταφοράς της «Γαλάζιας Πατρίδας» από τους χάρτες σε επίσημες κρατικές πράξεις.Η Άγκυρα επιχειρεί να εμφανιστεί ως αρμόδια να σχεδιάζει, να ρυθμίζει και να ασκεί δικαιοδοσία σε θαλάσσιες περιοχές που δεν της ανήκουν. Με τη μία κίνηση παρεμβάλλεται μεταξύ Λήμνου και Σαμοθράκης. Με την άλλη επιχειρεί να περικυκλώσει το Καστελλόριζο και να το αποκόψει γεωγραφικά και νομικά από τη Ρόδο και από τον ενιαίο ελληνικό νησιωτικό χώρο.

Δεν μιλούμε, λοιπόν, μόνο για ψάρια, οικοσυστήματα και θαλάσσια προστασία. Μιλούμε για ελληνική υφαλοκρηπίδα, για τα δικαιώματα που παράγουν τα ελληνικά νησιά και για τη μελλοντική ελληνική Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη. Μιλούμε για την προσπάθεια της Τουρκίας να μετατρέψει μία μονομερή και παράνομη αξίωση σε διοικητική πράξη, κατόπιν σε δήθεν «διαφορά» και τελικά σε αντικείμενο διαπραγμάτευσης.

Η ίδια η ελληνική κυβέρνηση, μέσω του Υπουργείου Εξωτερικών, αναγνώρισε ότι τα τουρκικά πάρκα είναι παράνομα στον βαθμό που καταλαμβάνουν διεθνή ύδατα και εκτείνονται εντός ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Επομένως, το ερώτημα........

© The Best News