Οταν οι ευρωπαίοι ηγέτες συγκεντρώνονται για να συζητήσουν το μέλλον της ηπείρου, η ημερήσια διάταξη κυριαρχείται αμετάκλητα από έναν γνώριμο κατάλογο κρίσεων: βιομηχανική στασιμότητα, υστέρηση στην ανταγωνιστικότητα, περιβαλλοντική υποβάθμιση, αδυναμίες στον τομέα της ασφάλειας και ένα διευρυνόμενο χάσμα δεξιοτήτων. Αυτό το πλαίσιο, όμως, παραβλέπει μια βαθύτερη πραγματικότητα: η Ευρώπη δεν αντιμετωπίζει μόνο έναν οικονομικό και γεωπολιτικό ανταγωνισμό· λειτουργεί εντός ενός εντεινόμενου πολιτισμικού πολέμου γύρω από τα αφηγήματα, το νόημα και το ανήκειν.

Σε αποφασιστικές στιγμές, οι κοινωνικές και πολιτισμικές υποδομές ήταν εκείνες που μετέτρεψαν τις αφηρημένες αξίες σε βιωμένες πραγματικότητες. Ενα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το πρόγραμμα Erasmus, το οποίο κλείνει τα 40 του χρόνια το επόμενο έτος. Σήμερα, το Erasmus αναγνωρίζεται ως βασικός πυλώνας της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης – ένα θεσμικό πλαίσιο που επιτρέπει σε εκατομμύρια νέους να βιώσουν τη διασυνοριακή μάθηση. Αποτελεί απτή εκδήλωση μιας ολοκληρωμένης Ευρώπης.

Η επιτυχία του δεν έγκειται απλώς στην........

© Ta Nea