Το σύνδρομο του καταδιωκόμενου καλλιτέχνη
Δόθηκαν προχθές το βράδυ τα βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου. Τα περισσότερα κέρδισε η ταινία του Γιώργου Γεωργόπουλου «Πολύ κοριτσίστικο όνομα το Πάττυ». Ωστόσο, περισσότερα είδα να γράφονται στο Διαδίκτυο για μία ταινία που δεν βραβεύτηκε, παρά για τη βραβευμένη.
Μιλάω για τη «Σπασμένη φλέβα» του Γιάννη Οικονομίδη που έχει ξεπεράσει τις 160.000 εισιτήρια και η οποία παρόλο που ήταν προτεινόμενη για δώδεκα βραβεία, τελικά κέρδισε μισό, το βραβείο ερμηνείας Β’ Γυναικείου Ρόλου που η Μπέτυ Αρβανίτη μοιράστηκε με τη Γιούλα Μπούνταλη («Πολύ κοριτσίστικο όνομα το Πάττυ»). Σηκώθηκε λοιπόν ο κουρνιαχτός περί αδικίας, περί κυκλωμάτων, περί σκοπιμοτήτων, περί συναφιών που βραβεύουν τους δικούς τους και άλλα τέτοια που ακούω εδώ και πολλά χρόνια, μην πω από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Και τα ακούω από ταξιτζήδες που θεωρούν τους εαυτούς τους παραγνωρισμένα ταλέντα που δεν αναγνωρίστηκαν, επειδή δεν έχουν κονέ, μέχρι ταλαντούχους........
