Το ξέρω ότι είναι λάθος, ότι είναι άδικο, ότι είναι αντιδεοντολογικό – ίσως και κάπως υποτιμητικό – τόσο για τον καλλιτέχνη στον οποίο αναφέρεται όσο και γι’ αυτόν που το λέει. Αλλά τι να κάνουμε; Ετσι συμβαίνει. Και αυτό ακριβώς συνέβη και σε εμένα όταν έμαθα χθες για τον θάνατο, σε ηλικία 94 ετών, του Αγγελου Αντωνόπουλου. Τον έχω δει στο θέατρο σε εξαιρετικές ερμηνείες· τελευταία φορά πρέπει να ήταν, πριν από λίγα χρόνια, στον μονόλογο του Χάουαρντ Ζιν, «Ο Μαρξ στο Σόχο». Τον έχω δει στην τηλεόραση να «σφραγίζει» με τη στόφα του θεατρικού ηθοποιού τηλεοπτικούς ρόλους. Τον θυμάμαι κι από τον παλιό ελληνικό κινηματογράφο. Αλλά για εμένα θα είναι πάντα ο συνταγματάρχης Βαρτάνης του «Αγνωστου Πόλεμου».

Οσοι έχουν ζωντανές μνήμες από το θρυλικό σίριαλ της ελληνικής τηλεόρασης είναι σήμερα άνω των 60 ετών. Και οι νεότεροι όμως όλο και κάτι θα έχουν ακούσει αφού υπήρξε η σειρά που, στην πραγματικότητα, σήμανε το τέλος του ελληνικού κινηματογράφου και την αρχή της καθιέρωσης της τηλεόρασης ως κυρίαρχο μέσον της μαζικής διασκέδασης. Μία αλλαγή σκήπτρων δηλαδή, στην τόσο........

© Ta Nea