Roma'ya yaptığım bir gezi sırasında, yemek yediğim lokantada masamın üstündeki damlalıklı küçük bir şişe dikkatimi çekmişti.. İçinde amber renkli bir sıvı vardı. Ne olduğunu anlamadım. Garsona sordum.

Çok özel bir tatlandırıcı olduğunu söyledi.

Önce, tabağımdaki dilimlenmiş taze mozzerella peynirinin üstüne bir kaç damla damlattı.

Tattım.

Tuzlu, salamura balık tadı geliyordu.

Peynirin tadı değişmiş, mozzerella bir başka tada bürünmüştü.

Ardından birkaç damla da bolonez soslu makarnamın üstüne damlattım. Ortaya damağımı şaşırtacak kadar üst düzey bir tat sıvandı.

Her çatalda göz bebeklerimin pırıldadığını hissettim.

Bu muhteşem tatlandırıcı bana, Vietnam'da denediğim balık sosları Nuoc Mam ve Thai Nam Pla'yı anımsattı.

Ama bu biraz daha zengindi.

Garson damlalıkla sunulan tatlandırıcının adını defterime yazdı: "Colatura di Alici".

Ve en iyisinin Amalfi kenti yakınlarındaki, Cetara adındaki balıkçı kasabasında yapıldığını ekledi.  Fiyatını sordum. Bir litresinin 2500 dolar civarında olduğunu söyledi.

Colatura, Japonların bulduğu beşinci tada, Umami’ye çok benziyordu. Bir tür amino asit olan Glutamat'ın bir benzeriydi.

Yani, içine girdiği yemeğin tadını, bir kaç misli daha artıran sihirli bir sıvıydı!

Glutamat'ı, 1908 yılında Japon........

© T24