“Cevabını vermeye cesaretiniz var mı?”

Dilimize dolanan iki hecelik bir sözcük vardır; söyler geçeriz. Oysa o iki hece, kabuğu soyulduğunda içinden insanlığın bütün ağrısını, vicdanın bütün yükünü çıkarır. “Nedir?”

Bir çocuk dünyayla ilk karşılaştığında, avucuna düşen yaprağa ya da gökyüzüne bakıp “Bu ne?” diye sorar. Masumdur. Sadece nesnenin adını, etiketini ister. Ama yaş aldıkça, zihnimiz dünyayla çarpıştıkça ve yaramız büyüdükçe soru biçim değiştirir. Düşünen, canı yanan, haksızlığa uğrayan insan artık “Bu ne?” demez; gözlerinin içine bakar hayatın ve “Bu NEDİR?” diye sorar.

Çünkü “Ne”, sadece işaret eder. “Nedir?” ise o işaretin altındaki kanı, teri, vicdanı ve hakikati kazır.

Bir kelimenin anlamını sözlükten öğrenebilirsiniz. “Hak ne demek?” derseniz, satırlar size soğuk, ruhsuz bir tanım sunar. Ama bir akşam vakti, nasırlı elleriyle rızkını arayan ama ekmeği elinden alınmış bir babanın gözlerindeki çaresizliğe bakıp “Hak nedir?” dediğiniz an, artık sözlükler susar. Orada hukuk başlar. Orada adalet, eşitlik ve vicdan birbirine sarılıp ağlamaya başlar. Ve o derin sessizlikten tek bir çığlık yükselir. “Bir insanın hakkı gaspedildiğinde, üzerine basıp geçtiğimiz o mermer binalar içinde adalet nefes alabilir mi?”

“Nedir?”, sloganların bittiği, masalların sustuğu, kolay cevapların tükendiği o çıplak alandır. İnsanın zihnine bir ayna tutar ve vicdanına kaçacak hiçbir sığınak........

© Sonsöz