Ey Arkadaş,

Ana rahmi, bu dünyadaki hayat için nasıl bir hazırlık ve geçiş yeriyse, dünya da ahiret için bir hazırlıktır. Nasıl ki annenin karnında iken dış dünyayı tahayyül edemedin ve oradan çıkmak istemedin, ama sonra gördün ki yepyeni bir âleme getirildin. Ana rahmindeki hayatın bitti, ama çok daha büyük bir hayata getirildin. Doğum da ölüm gibidir. Ana rahmindeki bebeğin doğumu ne kadar kaçınılmaz ve hayırlıysa, ölüm de o kadar kaçınılmaz ve hayırlı bir doğumdur: Ebedî hayata doğuştur. Ana rahmindeki bebek, dış dünyadan habersiz olduğu için oradan ayrılmak istemedi ve korktu.

Unutma; imanla inkişaf etmemiş bir kalp, ölümden ve ahiretten korkar, çünkü orayı tanımaz. Sen, ana rahmindeki bebek gibi bilmediğin için dünyaya tutunuyor ve korkuyorsun. Korkma! Sakın korkma! Dünyanın göbeğine (bağlılıklarına) tutunmak yerine, o bağları çözerek, ruhun ebedî vatanına kanat açmasına izin ver! Özgürlüğün ve cesaretin tadına var.

Ey Arkadaş!

Şimdi biraz daha yaklaş! Her........

© Risale Haber