“Birbirlerine neyi soruyorlar?” (Nebe 1)

Nebe Suresi (Amme), Kur’ân-ı Kerîm’in ahiret merkezli en çarpıcı sûrelerinden biridir. Mekke döneminde inmiş olması, onun özellikle inkâr, gaflet, dünyevileşme ve sorumluluktan kaçış gibi tavırlara karşı güçlü bir uyarı dili taşıdığını gösterir. Sûre, yalnızca geçmiş muhataplara değil, modern toplumun zihinsel ve ahlaki durumuna da doğrudan hitap eden mesajlar barındırır.

“Ne hakkında sorup duruyorlar?” Sûre, dikkat çekici bir şekilde bu soru cümlesiyle başlar. Bu soru, bilmeyenlerin değil; bilmek istemeyenlerin, gerçeği erteleyenlerin sorusudur. Bugün de insan, ölümden sonra hayatı “bilimsel değil”, “kanıtsız”, “gereksiz” diye öteler. Nebe Suresi, bu tavrı bir entelektüel merak değil, bir kaçış psikolojisi olarak görür. Yani sorun bilgi eksikliği değil, hesap verme korkusudur.

Düzen delil, hayat imtihandır: Sûre; yeryüzünün döşek oluşunu, dağların kazık gibi yerleştirilmesini, gece–gündüz dengesini, yağmur ve bitki düzenini hatırlatır. Modern insan doğayı “kendiliğinden” sanırken, Nebe Suresi doğayı sürekli işleyen bir delil sistemi olarak sunar. Bu ayetler şunu söyler: “Bu kadar düzenli bir sistem, sorumsuz ve amaçsız olamaz.” Bugün çevre krizleri, iklim bozulmaları, doğal dengenin tahribi; insanın emanet bilincini kaybetmesinin sonucudur. Nebe, bu bilinci yeniden inşa eder.

Ölüm bir son değil, büyük ayırımdır: Sûrede “büyük haber” olarak sunulan şey, kıyamet ve hesap günüdür. O gün, insanların ayrışacağı, maskelerin düşeceği gündür. Günümüz toplumu her şeyi........

© Pusula Gazetesi