Ortaçağ Avrupa zihniyetini anlatan sembolik/ideolojik bir kavram var: Sinosefali (Cynocephaly)…

Yani; gövdesi insan, başı köpek yaratık! Beden insani ama akıl ve ahlâk hayvani…

Ortaçağ metinleri ve haritalarında sıkça görülen bu vahşi “köpek adamlar”, medeniyet dışı insan topluluklarını anlatmak için kullanıldı.

Konuşamadıkları söylendi, havlayarak iletişim kurdukları iddia edildi. İnsan dahil sadece çiğ et yiyorlardı. Amazon kadınları ile cinsel ilişki kuruyorlardı. Vs.

“Köpek adamlar”, vahşilik, kontrolsüzlük ve aşağılık sembolüydü…

Kuşkusuz bu metafor Ortaçağ Avrupa’sının korkularının ve üstünlük algısının ürünüydü. “Biz insanız, onlar değil.”

“Köpek adamlar” anlatıları siyasetle de bağlantılıydı. Savaş zamanlarında daha çok görüldü. Düşman, insan olmaktan çıkarıldı. Böylece ona zarar vermek kolaylaştı. Vicdan rahatsız olmadı; çünkü o artık “canavar”dı.

Bu anlatımlarında:

Hunlar, “köpek adamlar” idi!

Moğollar, “köpek adamlar” idi!

Her “öteki” gibi Müslümanlar da “köpek adamlar” idi!

Bu girişi niye yaptığıma geleceğim:

Köpek adamlar”; korku üretmek için kullanılan zihinsel bir araçtı. Nasıl düşündüğümüzü, kimleri dışladığımızı, nasıl üstünlük kurduğumuzu gösteriyordu.

Temelinde var olan “biz” ve “onlar” ayrımıydı. Yani adı “köpek adamlar” olmasa da, temelinde yatan günümüzde hâlâ var! Geçmişte anlatılmıştır ama dersleri bugüne aittir:

Bu bir ötekileştirme yöntemidir…

Bu bir zihniyet........

© Nefes