Yirmi birinci yüzyılda oluşsal birey olmak
-Kendisine Verilmiş Bir Hayattan Kendi Oluşuna Katılan İnsana-
Yirmi birinci yüzyılda insan olmanın en önemli meselelerinden biri, birey olmanın ne anlama geldiğini yeniden düşünmektir. Modern dünya bireysel özgürlükleri genişletmiş, geleneksel otoritelerin sorgulanmasını mümkün kılmış ve insanın kendi hayatı üzerinde söz sahibi olmasının önünü açmıştır. Bununla birlikte çağdaş insan, özgürleşmenin bütün imkânlarına rağmen yeni bağımlılık biçimleriyle karşı karşıyadır. Toplumsal normlar, ideolojik aidiyetler, dinsel otoriteler, tüketim kültürü, dijital algoritmalar ve teknolojik sistemler, insanın düşünme ve yaşama biçimlerini belirlemeye devam etmektedir. İnsan, bir taraftan özgürleşirken diğer taraftan kendisine sunulan kimliklerin ve hazır hayat tasarımlarının içinde yaşamaya yönlendirilmektedir.
Bu koşullarda birey olmayı yalnızca bağımsız bir kişiliğe sahip olmakla açıklamak yeterli değildir. Asıl mesele, insanın kendi varoluşunun oluşumuna katılabilmesidir. Yirmi birinci yüzyılın ihtiyaç duyduğu insan tipi, verilmiş kimliklerin taşıyıcısı değil, kendi oluşunun faili olan oluşsal bireydir.
Oluşsal birey, dünyaya belirli bir kimlikle gelmiş, değişmez bir özün içine yerleştirilmiş ve hayatı boyunca bu özü gerçekleştirmekle yükümlü bir varlık değildir. İnsan, biyolojik, tarihsel, kültürel ve toplumsal koşullar içerisinde dünyaya gelir. Fakat bu koşullar onun bütün varoluşunu önceden belirlemez. İnsan, kendisine verilmiş olanı aşma, sorgulama, dönüştürme ve yeniden anlamlandırma kapasitesine sahiptir. Onun varoluşu tamamlanmış bir gerçeklik değil, devam eden bir oluş sürecidir.
İnsanın oluşsal niteliği, özgürlüğün de anlamını değiştirir. Özgürlük, yalnızca dışarıdan müdahale edilmemesi veya istediğini yapabilme imkânı değildir. Özgürlük, insanın kendi varoluşunun kuruluşuna bilinçli biçimde katılabilmesidir. Kendi düşüncesini oluşturamayan, iradesini başkalarının iradesine teslim eden, bedenini ve hayatını........
