Antes de nada, quero felicitar á selección, ó equipo no seu conxunto, por darnos un grande alegría.

As veces o cabreo lévanos a perder o norte e a considerar inimigo a aquel que discrepa, cando realmente é un irmán que pensa de maneira diferente porque ve a solución os seus problemas dunha maneira contraria á que pensan os demais. E esta pequena reflexión tenta pór un chisco racionalidade nun asunto que non nos debía dividir como cidadáns libres e responsabeis que somos.

Unha familia dun pai e cinco irmáns viven xuntos no mesmo fogar, aínda que o pai é un home moi autoritario que quere o mellor para os seus fillos, pero ten unha visión moi patriarcal da vida e non está disposto a permitir discrepancias que poñan en cuestión a unidade familiar. Dous ou case tres fillos teñen certas veleidades pois reclaman un espazo vital un tanto distinto ó familiar, cuestión que o xefe da casa considera que non pode ser de ningunha maneira. El entende que hai que manter a unidade familiar por riba de todo, custe o que custe. Eses fillos que teñen unha personalidade forte séntense maltratados por un home que non comprende as súas queixas que cuestionan esa unidade. Os fillos entenden que........

© La Región