Çocukluğunuzu hatırlatan sesleri düşünün dediğimde her birinizin yüzünde bir gülümseme, kalbinde bir huzur oluşur. Oysa bugünün çocukları bambaşka seslerle büyüyor, sürekli konuşan ekranlar, hızla değişen videolar, durmadan çalan bildirimler…

Sessizliğin neredeyse kaybolduğu bu dijital çağda çocuk düşünmeye fırsat bulamadan farklı bir sesle, yeni bir gürültüye karışıyor. Hep beraber bir düşünmeliyiz biz bu çocukların kulağına, dolayısıyla ruhuna ne fısıldıyoruz?

Bir hakikattir: çocuk erken yaşta hangi seslerle büyürse, duygu dünyası da o seslerin ritmiyle şekillenir.

Bugünün modern çocukları, dijital ekranların hırçın, sabırsız ses dalgalarıyla sarmalanmış durumda. Sürekli tüketmeye ve uyarılmaya programlı bu gürültülü çağda çocukların dikkat süreleri kısalmış, öfkesini kontrol edemeyen, estetik algısı körelmiş hale geliyor. Oysa çocuğun ihtiyacı bambaşka. O; sakinlik, dinginlik ve içsel bir ahenk arar.........

© Karadeniz'de sonnokta