YAŞADIĞIMIZ mühim problemlerden birisi mizaca saygının yitirilmesidir. İnsanın farklı zıt güçlerin bileşkesini temsil ettiğini, her birinin farklı ve kendine mahsus olduğunu kabul etmek istemiyoruz. Rabbimizin sıcaklık, soğukluk, nemlilik ve kuruluk arasında denge kurarak yarattığı varlığı kendimize göre kurgulamak gibi büyük bir ayıbın içine giriyoruz.

Ateş kendi hükmünü icra edecek, hava kendi hususiyetini ortaya koyacak. Su ve toprak aynı şekilde. Bunlar bir araya geldiğinde ortaya çıkan oluşuma mizaç diyoruz. Uzmanları elbette daha fazla ayrıntı veriyorlar.

…

İÇ DENGEMİZİ belirleyen unsurlar bunlardır.

Karışım oranlarına göre baskın durum ortaya çıkar ve biz ilgili kişiyi bu özellikleriyle görürüz. Farklı mizaçları böylece tanımış oluruz. Ateşin sıcak ve kuru, havanın sıcak ve nemli, suyun soğuk ve nemli, toprağın soğuk ve kuru olduğunu müşahede ederiz ama nedense kabullenmek istemeyiz. İşte kavga burada başlar. Gürültü yükselir ve insanlar birbirini duyamaz hâle gelirler.

…

GÖZLEMLERİMİZİ hakkıyla yapmadığımızda mizaçları tanıyamayız. Bunun öncesinde elbette kabule ayarlı bir tarafsızlık olmalıdır. Yoksa trafik karışır ve gitmek istediğimiz adresleri bulamayız. Mizacını bilip kabul etmediğiniz kişiyle nasıl sağlıklı iletişim kurabilirsiniz ki…

Anadolu’da bu meselenin uzmanı kanaatimce annelerimizdir. Eğitimleri olmayabilir ama eğitimli de olsa egolarına esir düşmüş günümüzün çok bilmiş kadınlarına ve beylerine taş çıkartacak muhteşem bir gözlem yetenekleri ve bunları yönetme becerileri vardır.

Evliliklerinin uzun olması ve sağlıklı yürütülmesi validelerimizin bu harikulade “Mizaca saygı bilinci”ne sahip olma ferasetleri sebebiyledir. Küçümseyenler yanılırlar. Kendi annelerine, ninelerine baksınlar. Konu........

© İstiklal