Seni iyi tanıyorum, dedim kendime. Uyandığın anda sana naber diyen benim. Dalgın diyorlar ama umursama. Gözlük başında mı diye camdaki aksine nasıl hızlı bir bakış attığını ben gördüm. Sinyal vermeyen aracın aniden sağa döneceğini hissettiğini bir ben biliyorum.

Biliyorum, sifonun homurtusunu duymamak için trende ortadan koltuk aldığını, sonra bavula yakın olmak için vazgeçtiğini, koluna çarpmasınlar diye pencere kenarına aldığını, kıstırılmış hissettiğin için vazgeçtiğini… Bütün bu kafa karışıklıklarını biliyorum. Hayır deli değilsin. Biraz fazla takılıyorsun detaylara sadece.

Su almaya mutfağa giderken oraya gidecek şeylerle ellerini doldurup su içmeden geri döndüğünü sadece ben biliyorum. Aramızda.

Geçenlerde küçücük bir kaldırıma nasıl takıldığını gördüm. Ama iyi toparladın. Sorun yok. Çok düşünüyorsun. Önüne daha dikkatli bak. Kafanı kıracaksın bir gün. Uğraş dur sonra.

İnsanlarla oturup simit yerken aklından bin türlü fantastik hikâye geçiyor. Çoğu distopik. Marketlerin yağmalandığı bir kıtlıkta simit yapıp şiir karşılığında satan adam mesela. Hiçbirinin sonunu getiremedin. Ama hikâyeyi düşünürken daha iştahlı ısırıyorsun simidi.

Geceleri uzaktaki ışıklı pencerelere bakıp bugün........

© İnsaniyet