Yeşim Hanım merhaba, benim iki yıldır bir ilişkim var. Erkek arkadaşım bana karşı ilgili, sevdiğini de söylüyor ama bir türlü hayatında kendime sağlam bir yer edinemedim. Ne zaman arkadaşlarıyla bir planı olsa ben sonradan haberdar oluyorum. Hafta sonu için bir şey yapmak istediğimde çoğu zaman arkadaşlarıyla programı olduğunu söylüyor. Bazen günlerce görüşmediğimiz oluyor ama o bunu hiç sorun etmiyor. Ama ben biraz geri çekilince hemen fark ediyor. Neden soğuk davrandığımı soruyor, gönlümü almaya çalışıyor. Birkaç gün her şey güzel gidiyor, sonra yine aynı düzene dönüyoruz. Ben artık sürekli ilgi isteyen, hesap soran bir kadın gibi görünmekten yoruldum. Onun hayatında olmak istiyorum ama bütün hayatının merkezine beni koysun da istemiyorum. Sadece beni de hesaba katsın, benimle plan yapsın, beni özlesin istiyorum. Ekim ayı başında evlilik konusunu açtım. Şu an böyle şeyleri düşünmediğini, biraz daha zamana ihtiyacı olduğunu söyledi. İki yıldır birlikteyiz, ne kadar daha beklemem gerektiğini de bilmiyorum. Yaşım oldu 29. Onu seviyorum ama sanki ben bu ilişkiyi bir yere taşımaya çalışırken o olduğu yerde kalmaktan memnun. Beni oyalıyor, zamanımı çalıyor gibi hissetmeye başladım. Yaşım geçiyor. Ayrılmaya korkuyorum çünkü belki de evleneceğiz diyorum ama ne yapacağımı bilemediğim bir dönemdeyim. Bu yüzden size yazmak istedim, umarım mailimi görürsünüz. Fikirlerinizi paylaşabilirseniz çok mutlu olurum.

Yeşim Tijen’in cevabı:

Merhaba sevgili okurum, bazı insanlar hayatımıza girer, bize sevginin ne olduğunu değil, ne olmadığını öğretirler. Siz de sanırım yaşadığınız ilişkiyle, sevginin yaşadığınız ilişkideki gibi olmadığının artık farkındasınızdır. Eğer bir insan sizi hayatında gerçekten istiyorsa, size hayatında yeri kendisi açacaktır. Hem hayatında size yer açmaya çalışmıyor hem de üstüne üstlük yarınlar konusu geçince sorumluluk almaya yanaşmıyor, susuyorsa işte o insandan uzak durmalısınız. Sizi oyalıyordur. Ayrılmanın sorumluluğunu bile taşıyamayacak kapasitede bir erkekle berabersiniz demektir. Hayatınızda ha var........

© HTHayat