Muhsin Yazıcıoğlu’nun siyasete bıraktığı en ağır cümlelerden biri şuydu.
Herkes menziline dönmez.
Madrid’de kalanlar da olur.
Bu söz, basit bir sitem değildi.
Bir yol ayrımının tarifiydi.
Bir ahlak terazisiydi.
Bir karakter testiydi.
1995 seçimlerinde BBP, ANAP listelerinden Meclis’e girdi.
Bu bir amaç değildi.
Bir araçtı.
Barajı aşmak için binilen bir gemiydi.
Gemi limana yanaştı.
Yani seçim bitti.
Beklenen şuydu.
Herkes kendi ocağına dönecekti.
Menziline.
Muhsin Yazıcıoğlu döndü.
Yanındaki birçok isim döndü.
Ama Kahramanmaraş milletvekili Esat Bütün dönmedi.
İşte o an Yazıcıoğlu o meşhur cümleyi kurdu.
Madrid’de kalanlar da olur.
Bu söz kimseye hakaret değildi.
İsim de vermiyordu.
Ama herkes kimin kastedildiğini biliyordu.
Esat Bütün cevap veremedi.
Veremezdi.
Aralarındaki hukuk eskiydi.
Sert çıkış yapsa vicdanı kaybedecekti.
Sessiz kalsa sözün ağırlığını kabul etmiş olacaktı.
Sessiz kaldı.
O sessizlik, Madrid cümlesinin altına atılmış imza gibiydi.
Yazıcıoğlu........

© Habererk