Tarih, sadece geçmişte yaşananları anlatan soğuk bir arşiv deposu değildir; bugün bastığımız zemini, yarın yürüyeceğimiz yolu tayin eden canlı bir hafızadır. Ve ne yazık ki insanoğlu, o hafızayı işine geldiği gibi saptırmaya pek meraklıdır.

I. Dünya Savaşı’nın o zifiri karanlık günlerini bir hatırlayalım...

Mekke Şerifi Hüseyin’in İngiliz altınlarına ve sahte vaatlerine kanıp Osmanlı sancağına sırtını döndüğü, imparatorluğun güney cephelerinin ihanet ateşleriyle yandığı dönemde, Yemen dağlarında bambaşka bir vakar hakimdir. Günümüz Husilerinin atası ve toplumsal omurgası olan Yemen Zeydilerinin lideri İmam Yahya, 1911 Daan Anlaşması’yla İstanbul’a verdiği söze sadık kalmıştır. İngiliz Mısır Yüksek Komiserliği’nin cazip tekliflerini, vaat edilen bağımsızlık hülyalarını ve İngiliz sterlinlerini reddetmiş; izole kalmış Osmanlı 7. Kolordusu’na erzak sağlamış, Türk askerinin arkasını kollamıştır.

Kısacası, dünün Zeydileri ahde vefa göstermiş, İngiliz emperyalizmine ve onun maşalarına karşı Osmanlı’nın yanında durmuştur.

Peki, dün İngiliz altınlarına tamah etmeyip Hilafet merkezine sadakat gösteren bir çizginin bugünkü mirasçıları olan Husiler (Ensarullah), nasıl oluyor da Türkiye’yi hedef alan, örtülü ya da açık tehdit dili barındıran söylemlere sarılabiliyor? Dünün ahde vefası, bugün........

© Diriliş Postası