Ermenistan’la tanışıklığım on yıl öncesine uzanıyor: 2016’da bir haftalığına kısa bir tatil için Ermenistan’a gitmiştim. Şanslı olduğum nokta, resmi bir programla gitmemiş olmamdı. Zira kimi zaman bölgeye çeşitli Türk gazeteciler götürüldüğünde karşılarına, Türklerin görmek isteyeceği türden kişiler çıkarılıyor ve bu gazeteciler Türkiye’ye döndüklerinde, “Ermeniler Türkiye’yi çok seviyor. Sınırın açılmasını dört gözle bekliyor” diye yazıyordu. Ben böyle turların dışında kaldığım için sıradan Ermenilerin yapmacıksız tavrını görme imkânını buldum. Kendi adıma söylersem, orada Türk olduğum için herhangi bir hakaret veya saldırıya uğramadım. Fakat ay yıldızlı pasaportumu gördüklerinde yüzü tedirginleşen çok kişi gördüm. Hatta günübirlik bir tura katılacağım zaman seyahat acentesinde pasaportumu verdiğimde görevlinin nasıl tedirgin olduğunu ve benimle ilgili sorun çıkmaması için soyadımı “BERKTYAN” diye Ermenileştirdiğini hiç unutmayacağım (Kırk yıl düşünsem kendi soyadımın öyle Ermenileştirileceği aklıma gelmezdi).

Genellikle meslek hayatı Sovyet döneminde geçmiş, orta yaşın üzerindeki kişiler meselelere daha esnek yaklaşırken Karabağ Savaşı dönemi........

© Cumhuriyet