Bugün pek çok muhalif bireyin bilinçdışında, ilk bakışta çocuksu görünen ama derin bir politik felce işaret eden bir rüya yankılanıyor: “Erdemli uzaylılar tarafından kaçırılmak ve zalime karşı savaşmak için insanüstü güçlerle donatılmak”. Bu fantezi, aslında otoriter baskı ve lawfare (yargı tacizi) altında ezilen insanların "radikal çaresizlik" hissiyle baş etmeye çalıştıklarını anlatır. Otoriter yapının yargıyı bir silah olarak kullanması, toplumsal zemini sadece hukuki değil, anlamsal ve duygusal olarak da parçalar. Bu parçalanma karşısında muhalif öznelerin "en güçlü lider" arayışına girmesi, aslında çaresizliğin yarattığı bir ruhsal gerilemedir.

Kuşatılmışlık halinde ve çaresizlikten tıkanan birey, ruhsal olarak "bağımlılık" evresine geriler ve çözümü sistem dışı, metafizik bir güçte (uzaylılar) arar. Bu durum, muhalefetin akla ve iradeye dayalı bir örgüt olmaktan çıkıp, mucize bekleyen bir "inanç grubuna" dönüştüğünü gösterir. Kitle, tüm sorunları çözecek “süper kahraman kurtarıcı” bir lider arzular.  Ancak bu figürün her insani hatası veya sistem tarafından engellenmesi, grupta korkunç bir hayal kırıklığı yaratır. Lider adayı "tam ve kusursuz" koruyucu olamadığı anda, grup onu bir kurtarıcıdan bir "hain"e veya "yetersiz"e dönüştürür. Birey, liderin insani sınırlarını ve reel politiğin engellerini kabul etmek yerine, kendi içindeki "idealize edilmiş kahraman" imgesini ona yansıtır ve lider bu imgeye uymayınca onu cezalandırır.

TAMİR ETME BİÇİMİ

Lidere yöneltilen "Beceremiyorsun!" saldırısı, aslında........

© Birgün