Kur’an rehberliğinde yaşadığımız günleri düşünmek
Son yaşanan olayları sureler, ayetler üzerinden değerlendirelim. Ayetler ve hadisler üzerinde değerlendirdiğimizde Kur’an-ı Kerim’in tam bir reçete olduğunu görürüz. Okumak, bilmek, öğrenmek şarttır. Ama yeterli değildir. Tefekkür ve tezekkürle beraber mutlaka uygulamak, hayat tarzımıza sokmak, bildiklerimizle amel etmek şarttır. Amelsiz olmaz!
Dinimiz her hâl ve şartta yaşanan bir dindir. Mümin/Müslüman kimlik-kişilik-şahsiyet inşası; Peygamberlerin inşasında geçen ayet ve hadislerin temele oturtulması ile olur.
Furkan suresinde Allah’ın has kulları şöyle dua ederler:
“Bize göz nûru olacak eşler ve çocuklar bahşet; bizi Sana karşı sorumluluk bilinci taşıyan kimseler için örnek ve öncü yap!” Çünkü iman sâhibi bir kimse için ailesinin Allah’a itaatkâr olduklarını görmekten daha büyük bir göz aydınlığı olamaz.
Kur’an, geleceği temsil eden gençlerin/çocukların başta ailelerin olmak üzere yaşadıkları toplumun göz aydınlığı olmaları gerektiğini bize hatırlatmaktadır.
Yine Hz. Zekeriyya ilerlemiş yaşında çocuk talep ederken “Allah’a ibadet eden salih bir nesil” niyazında bulunmuştu. Öyleyse şu soruyu kendimize sormalıyız: Acaba dünyaya göz aydınlığı olacak çocuklar bırakabildik mi? Yoksa İslâm fıtratı üzerine doğan çocuklarımızı biz mi kendi ellerimizle Allah’a isyan eden çocuklar hâline getirdik?
Eğer çocuklara daha iyi bir dünya bırakmak yerine, dünyaya daha iyi çocuklar bırakabilseydik, belki de şimdi bu soruları sormamıza gerek kalmazdı.
İnkârcılara karışmak, onları desteklemek, imandan ayrılıp şirke dönmek demektir. Bununsa Allah katında affı yoktur. İman, bir neseb, soy sop işi değildir. Allah’ın hükmünden kurtuluş yoktur. Çünkü “kendine merhamet etmeyene, merhamet edilmez.” Hidayeti veren Allah’tır. O yola adım atan da kuldur.
Allah’a ve Resulüne teslimiyette öncü rol oynayan gençlerle, çağımızın gençlerini ve onların düşünce dünyalarını, inançlarını, ilgilerini ve uğraşlarını göz önüne........
