AKP’nin 25’inci kuruluş yıl dönümü mitingini izlerken gözüm aynı görüntüye takıldı: Recep Tayyip Erdoğan ile Emine Erdoğan el ele…

Aklıma Hürrem Elmasçı’nın “Erdoğan’ın Özel Hayatı” kitabındaki bir bölüm geldi: Aşk... Erdoğan’ın siyasi hayatını anlamak için salt meydanlara, parti kongrelerine, seçimlere bakmak yetmiyor. Yarım asra yaklaşan evliliğinde yanında duran Emine Erdoğan’a da bakmak gerekiyor…

Bu, gençlik yıllarında başlayıp iktidarın en yüksek basamaklarına kadar süren bir beraberlik...

Erdoğan’ın ifadesiyle “şiir gibi” hayat…

Emine Hanım’ın anlatımıyla iyi günde, kötü günde süren “yol arkadaşlığı”...

Yazımın konusu, bu ilişkinin evin kapısında kalmaması… Erdoğan çifti, özel hayatlarındaki beraberliği yıllar içinde devletin ve siyasetin kamusal görüntüsüne taşıdı...

Buna karşılık kadın özgürlüğünü savunan sol liderlerin eşlerini, çoğunlukla özel hayatın içinde tutması siyasi paradoks/çelişki değil mi?

İsmet İnönü’nün yanında Mevhibe Hanım, Deniz Baykal’ın yanında Olcay Hanım, Kemal Kılıçdaroğlu yanında Selvi Hanım yoktu. Ya Özgür Özel? Ya Erdal İnönü? Ya M. Karayalçın, H. Çetin, A. Öymen vs.

Önemli istisna var kuşkusuz: Bülent ve Rahşan Ecevit.

Rahşan Hanım, eş olarak değil, kendi siyasi kimliğiyle durdu. Emine Hanım ise siyasetin içinde görev alan isim değil, eşinin kamusal ve siyasi görüntüsüne eşlik eden güçlü figür...

Makam ile aile arasında

25 yıl önceye, AKP’nin kuruluşuna gitmek lazım. Yeni partinin vitrininde iki benzer çift vardı:

-Recep Tayyip–Emine........

© Nefes