O mundo de sempre foi complicado, tamén por causa da política. Permítanme un chisco de historia.

O Mediterráneo foi noutrora un espazo de confluencia e contacto grazas ás expansións grega, romana, española, francesa, otomana, xudía, aragonesa… Pero xa non o é. Hoxe é fronteira. En Alghero, en Cerdeña, poucos falan catalán hoxe. Con Kavafis ou Demis Roussos, lembramos que a hoxe exipcia Alexandría, foi de cultura grega, ata medidados do s. XX. Con Onassis, lembramos, aos gregos de Esmirna, hoxe en Turquia, expulsados. Si. O tratado de Lausana de 1923 ratificou o “intercambio” entre gregos e turcos. 1,3 millóns de gregos deixaron Turquía -onde levaban milleiros de anos- e 350 mil turcos saíron de Grecia. Por certo que por este pacto o noruegués Fridtjof Nansen levou o premio Nóbel. Con Albert Camus, con Althusser, con Bernard Henry-Levy, lembramos esa secular Alxeria francesa, ata inicios dos 1960, onde estaban tamén a hispana Orán e Mazalquivir (1505-1792) antes de que lla vendese........

© La Región