Gecikmiş bir sergi ve taziye yazısı
Geçen haftanın sonunda Kıbrıs’ımızın ressamı sevenlerine ve tuvaline veda etti… Onun da gidişiyle önemli bir değerimizi daha yitirdik…
Değerli eğitimcimiz ve resim sanatçımız Solmaz Ersöz Hanımefendi yaşamı boyunca adeta kendisiyle özdeşleşen tuvaline, fırçasına, renklerine ve onu çok sevenlerine veda ederek dur durak bilmeyen yaprak dökümümüzün karamsar hüznü içinde sonsuzluğa gitti…
Sanatçı olarak çok anlamlı vedasını yakın geçmişte açtığı ve “Tuvalimde Geçmişin Yansımaları” adını verdiği zengin içerikli resim sergisi ile yapmıştı…
Ramazan’dan önce Belediye Başkanı Süleyman Uluçay’ın davetiyle Gazimağusa’da bulunduğum o yoğun günde Belediye binası salonundaki o son sergisini de serginin son günlerinde gezmiştim…
Bunun bir veda ve vasiyet sergisi olduğunu tabii ki bilmeden…
Genç sanatçılara ve sanat heveslilerine bir Kıbrıs sevdalısı olarak “benim yolumu izleyiniz” mesajını aidiyet yüklü eserleriyle veriyordu yine…
Resimler önünde her durduğumda bu mesajı net biçimde alıyordum…
Acaba bu Gazimağusa’daki kaçıncı sergisi oluyordu Solmaz sanatçımızın?
Bunu bilmem… Ama… Bu son sergisini Gazimağusa’nın tarihsel dokusu içinde açmasının bile özel bir anlamı vardı…
Nedeni mi? Tek cümlede açıklayabilirim: Çünkü, Lefkoşa Küçük Kaymaklı kökenli Solmaz Ersöz, resim sanatımızın bu solmaz figürü, öğretmenlik yıllarının büyük........
